Kolejny niespełna
2 godzinny trening. Tempo podobne, trasa trudniejsza oraz warunki pogodowe
gorsze. Mocniejszy wiatr, brak słońca i niska temperatura. Na drogach znowu
wariactwo, nie wiem skąd nagle tyle nerwowych kierowców, nigdy tyle nie było,
nawet w okresie wakacyjnym. Im bliżej Skoczowa tym mocniejszy wiatr,
wystarczyło zmienić przełożenie, zmniejszyć prędkość i jechać dalej z tym samym
wysiłkiem. Pagórkowaty odcinek do Goleszowa poszedł jako tako, trochę jazdy w 3
strefie, kilka spowolnień. Od Goleszowa było z wiatrem i fajnie pojechałem
fragment do Ustronia. Dosyć szybko przejechałem przez miasto, zacząłem podjazd
do Lipowca. Dojechałem do jakiegoś kolarza, od razu złapał moje koło i wiózł
się. Im bliżej końca podjazdu tym bardziej męczył się, jego oddech wskazywał,
że jedzie bardzo mocno i zaraz będzie miał dosyć. Odpadł na końcowym fragmencie
i nie był w stanie dojechać do mnie na wypłaszczeniu. Do Brennej jechałem
bardzo spokojnie, zatrzymałem się na skrzyżowaniu. Jak ruszałem to dojechał ale
nie złapał koła. Z kilku metrów różnicy z czasem zrobiło się kilkaset i
zgubiłem go z pola widzenia. Na podjeździe wyprzedziłem kolejnego kolarza a na
szczycie jeszcze jednego. Dosyć dużo rowerzystów jak na tą godzinę, popołudniu
pewnie byłoby ich więcej. Sekcje pagórków w Grodźcu przejechałem z marszu,
przed Jasienicą małe utrudnienia wybiły mnie z rytmu. Myślałem, że będzie
cieplej ale chwila postoju i było mi zimno. Chciałem sobie jeszcze dołożyć na
deser jeden podjazd ale w Jaworzu zaczęło padać wiec podkręciłem lekko tempo i
po przyjeździe do domu, oberwanie chmury. Zdążyłem w ostatniej chwili.
Po dniu przerwy,
szybki trening. Czasu nie za dużo, wcześniej wstać się nie chciało i musiałem
zadowolić się około 50 kilometrową trasą. Warunki niemal idealne do jazdy,
ciepło, praktycznie bezwietrznie i bez ryzyka opadów deszczu. Mogłem skupić się
na jeździe i tak było przez pierwszy kilometr. Później sporo bezmyślnych akcji
kierowców i pieszych i jazda była dosyć szarpana. Wydawało mi się, że dobrze jadę
a na ponad 45 kilometrowej trasie na której kiedyś często trenowałem straciłem prawie
5 minut, zwykle na skrzyżowaniach i innych utrudnieniach nie traciłem więcej jak
2 minuty. Czas samej jazdy był lepszy niż dotychczasowy rekord. Różnica jest
taka, że od czasów w których często jeździłem po tej trasie minęło już parę lat,
na drogach przybyło sporo samochodów oraz to, że wtedy jeździłem mocnym tempem
a teraz jechałem cały czas w strefie 2. Pod koniec trochę mocniejszej jazdy i
rozjazd.
Wyjazd bardzo
wcześnie rano, później nie miałem czasu a chciałem zrobić przynajmniej 3
godzinny trening. Największy plus tej sytuacji to niemal zerowy ruch na
drogach. Nie wiedziałem jak się ubrać i przez to wyjechałem 5 minut później.
Już po starcie problem z licznikiem, bateria w czujniku prędkości przestała
działać i przy przełączeniu na prędkość z GPS coś poszło nie tak i pomimo tego,
że widziałem wszystkie dane to po zapisaniu ich nie było. Nie jestem
niewolnikiem liczb, ale zaliczyłem fajną trasę z kilkoma nie jechanymi jeszcze
odcinkami.
Po kilku
spokojnych jazdach, najwyższa pora wrócić do treningów. Na początek kilka
treningów tlenowych, wytrzymałościowych a później dopiero mocniejsze treningi.
Nie miałem czasu jechać rano i dopiero po 15 byłem w stanie wyjechać z domu. Nie
miałem ustalonej trasy, chciałem jeździć przynajmniej 3 i pół godziny. Po
wyjechaniu z domu trasa ustaliła się sama, dawno nie byłem w niektórych
miejscowościach i pojawiły się miejsca z robotami drogowymi, przy sobocie udało
się przejechać bez postojów. Przed Kaczycami znowu fragment nowej nawierzchni,
po takich drogach to można jeździć. Jak wjechałem do Czech to szybko wjechałem
na ścieżkę rowerową i te kilka kilometrów „Za Olzą” przejechałem ścieżkami
rowerowymi. Noga się rozkręciła i dosyć dobrym tempem przejechałem aż do
Pruchnej. Tam spore utrudnienia, dużo pieszych i kilka razy musiałem zwalniać.
W bidonach zrobiło się sucho i postój w sklepie był konieczny. Obrałem kierunek
Goczałkowice i nawet przeciwny wiatr nie był aż taką dużą przeszkodą. W
Pszczynie wjechałem na ścieżkę rowerową, szybko zrezygnowałem z jazdy ciągiem
pieszo-rowerowym, ciągłe hamowanie i przedzieranie się przez tabuny pieszych
nie sprzyjało równej jeździe. Mogłem jechać przez zaporę, ale pojechałem przez
Centrum. Nie był to najlepszy pomysł i trafiłem na zamknięty przejazd kolejowy,
czekałem kilka minut na przejazd, zawracać mi się nie chciało a za mną był
radiowóz i nie chciałem mijać zamkniętych rogatek. Za Goczałkowicami wreszcie
trochę luźniej i tak się rozluźniłem, że skręciłem o jedną drogę za wcześnie i
musiałem zawrócić. Później już bez problemów mogłem jechać dalej. Na koniec
jeden podjazd i kolejna niespodzianka. Krótki odcinek zupełnie nowej drogi i
dużo bezpieczniejsza jazda niż wcześniej z niewidocznym skrzyżowaniem na którym
trzeba było ustąpić pierwszeństwa. Pod koniec już mnie brakowało.
Trzeci wyjazd
regeneracyjny. Pogoda wręcz upalna i tym razem bufet był już w połowie
treningu. Żeby na niego zasłużyć pojechałem do końca drogi asfaltowej w
Brennej. Nie czułem nachylenia jadąc w górę, dopiero na zjeździe jak się
rozpędziłem to zobaczyłem, że końcówka podjazdu jest dosyć stroma. W centrum
Brennej zasłużony postój i odpływ sił. Powrót do domu był ciężki, zwłaszcza
podjazdy szły bardzo topornie. Po drodze niespodzianka, nowa nawierzchnia w
Górkach Wielkich, przybywa wyremontowanych dróg. Tętno z każdą jazdą wyższe, byłem jednak mocno zmęczony treningami i taki tydzień luzu dobrze mi zrobił.
Druga jazda
typowo regeneracyjna, wyjazd dwie godziny wcześniej i przy innej pogodzie.
Kilka stopni cieplej i więcej słońca, dlaczego takiej pogody nie było na Pętli
Beskidzkiej, byłoby na pewno ciekawiej. Trasa trochę dłuższa, tempo podobne a
na koniec napój regeneracyjny i powrót do domu.
Połowa sezonu
minęła, przyszła pora na odpoczynek. Zwykle o tym zapominałem i prędzej czy
później przychodziło zmęczenie i ostatnie kilka tygodni sezonu były ciężkie a
dyspozycja poniżej oczekiwań. W tym roku postanowiłem to zmienić, luka w
kalendarzu startów i trochę mniej czasu na trening idealnie się z tym zgrały.
Pierwszy tydzień
typowo regeneracyjny. Jazda na zupełnym luzie, bez patrzenia na licznik. Po
drodze sporo utrudnień, chciałem sprawdzić jedną drogę która na mapie wyglądała
obiecująco. Jak tylko wjechałem w nieznany teren to pojawiły się płyty i spore
nachylenie, po około 100 metrach dałem sobie spokój i wróciłem na znaną drogę.
90 minut jazdy minęło szybko, po powrocie czułem się lepiej niż przed wyjazdem.
Po sobotnim
wyścigu, w niedziele czekała na zawodników czasówka na zmienionej trasie, dłuższej
i ciekawszej niż Zameczek. Czułem się lepiej niż w sobotę, ale warunki do jazdy
były jeszcze mniej sprzyjające niż dzień wcześniej. Podczas rozgrzewki temperatura
spadła nawet do 6 stopni, było tak zimno, że nogi nie chciały kręcić. Kilka
mocniejszych akcentów rozgrzało mnie i mogłem rozebrać część ubrań i ustawić się
na starcie. Ruszyłem mocno, nie miałem problemów z wpięciem się i nie straciłem
na tym nic. Nie zabrałem opaski tętna i bazowałem tylko na mocy. Po mocnym
początku trochę popuściłem i trzymałem równe tempo przez pierwsze dwa
kilometry. Po skręcie w prawo na najtrudniejszy fragment dałem z siebie dużo więcej,
bardzo mocna jazda pozwoliła mi sporo zyskać i wyprzedziłem jedną osobę a drugi
zawodnik był blisko z przodu. Dobry czas przeczuwałem już przy schronisku na
Stecówce. Ostatni fragment czasówki to już typowo interwałowy odcinek.
Wrzuciłem na dużą tarcze z przodu i jechałem już ile mogłem, miałem dwa momenty
słabości ale jakoś je przezwyciężyłem i z dobrym czasem minąłem linię mety. Nie
wiedziałem jak pojadą rywale i czekałem z niecierpliwością na dojazd wszystkich
do mety. Nie wszyscy wystartowali i mój czas dał wysokie 6 miejsce OPEN i 3 w
mojej kategorii wiekowej, nie tak dużo
brakło by być wyżej, ale tego dnia nie byłem w stanie dać z siebie więcej i
jestem bardzo zadowolony. Wreszcie przełamałem passę czasówek z miejscami 4-6,
na kilkanaście czasówek jakie pojechałem w ostatnich latach, 2 razy udało się wygrać
a pozostałe to najczęściej były miejsca 4-6 stąd to 3 miejsce cieszy jeszcze
bardziej. Biorąc pod uwagę małe problemy zdrowotne to taki wynik przed startem
brałbym w ciemno. Był to kolejny bardzo dobry weekend startowy wieńczący
pierwszą, bardzo intensywną część sezonu. Początek sezonu był pechowy ale gdy
pech odpuścił to poniżej pewnego poziomu nie zszedłem i wiem co muszę poprawić
przed dalszą częścią sezonu. Planuje przerwę w startach ale być może treningowo
gdzieś wystartuje, najbliższe ważniejsze starty to Przełomy Wisłoka i czasówka
w Rymanowie.