Trening będący kolejnym wyzwaniem dla głowy. Po ciężkim dniu wieczorem przystąpiłem do ponad 2 godzinnej jazdy na trenażerze. Podłączyłem wreszcie odpowiedniej mocy wiatrak i od razu zrobiło się przyjemniej. Noga za to nieco gorsza albo zmęczona po wcześniejszym treningu. Początek wyglądał jeszcze nieźle ale z każdą chwilą było coraz gorzej i kończąc trening brakowało już świeżego powietrza w pomieszczeniu. Ponad 2 i pół godziny wysiedziałem ale końcówka już była na wysokim tętnie.

Po dniu odpoczynku przystąpiłem już do realizacji planu treningowego według nowych stref treningowych. Moc na progu wyszła bardzo dobra ale zwyczajowo zredukowałem ją o 5 % bo zazwyczaj tak jest, że na teście organizm jest bardziej wypoczęty niż podczas treningów i wtedy stać go na kilka % więcej niż będąc w ciągłym treningu. Trening jaki zaplanowałem nie był może wymagający fizycznie ale psychicznie już tak. Nie nastawiam się na wzrost FTP tylko zależy mi przede wszystkim na wyższych strefach i braku problemów przy jeździe w zmiennym tempie. Na razie rezygnuję więc z długich powtórzeń ze stałą mocą tylko wrzucam krótkie wstawki wyższych stref i zmiennej kadencji. Jadąc przez 50 minut w tempie co 8 minut zwiększałem moc do FTP znacznie obniżając kadencję. Po 5 takich zabiegach moje nogi były już zmasakrowane ale byłem w stanie kręcić dalej więc po odpoczynku dołożyłem jeszcze 5 wstawek z wysoką kadencją dochodząc do 4 strefy mocy. Przed treningiem miałem obawy czy uda się dotrwać do końca. Nie było tak źle i organizm zagregował całkiem dobrze na obciążenie. W tamtym roku czy wcześniej po dużo lepszych sezonach miałem problem z wskoczeniem na obroty i dopiero w styczniu byłem w stanie trenować na dużych obciążeniach a teraz jest dużo lepiej i mimo braku zdrowia jestem mocniejszy fizycznie, chyba w końcu mój organizm wraca na właściwe tory po przejściu Covida.

Pierwszy ważny punkt w planie treningowym czyli test FTP doszedł do skutku w planowanym terminie. Po wypróbowaniu wielu metod wyznaczenia FTP nie potrafiłem się zdecydować którą wykorzystać na tym etapie przygotowań do sezonu. Do sprawdzenia pozostały mi jeszcze dwa sposoby – dwie próby 8 minutowej lub Map Test polegający na wzroście mocy o 25 Wat co 150 sekund. Bardziej kusząco wyglądał ten drugi wariant więc przystąpiłem do testu. Od jakiegoś czasu nie napalam się przed testami, nie czuję adrenaliny czy podwyższonego tętna i na chłodno podchodzę do tego typu prób. Dzisiaj jednak problemy sprawiał trenażer więc trochę nerwów straciłem na próbie konfiguracji połączenia. Ostatecznie nie udało się skonfigurować trybu ERG który przy zadanej mocy wymagał trzymania kadencji rzędu 40 rpm a przy wyższej moc szła mocno w górę więc jechałem w tradycyjnym trybie z symulacją nachylenia podczas korzystania z platformy Zwift. Już na rozgrzewce coś nie grało i przy założonej kadencji moc była za wysoka o 40 Wat, podobnie wartości wskazywał Vector 2 więc z samą symulacją obciążenia w trenazerze było coś nie tak. Początek testu więc nie wyszedł, zamiast zacząć od 100 Wat, ruszyłem z poziomu 140 i dopiero po 5 minutach nastąpił wzrost mocy, później było już równiej, byłem zaskoczony jak łatwo przeskakują kolejne poziomy i po około 2 minutach jazdy na 325 Watach które miało być ostatnim progiem postanowiłem spróbować dołożyć kolejne 25 Wat. Bez większych problemów utrzymałem 350 Wat ale było to maksimum bo w końcówce nastąpił wyraźny wzrost tętna co świadczy o znacznej produkcji kwasu mlekowego. Byłem pewny, że trenażer zawyżył moc o co najmniej 10 % ale po porównaniu z Garmin Vector 2 różnica wynosiła ledwie 2 % na korzyść Direto. Po teście byłem zaskoczony tym jaki wynik mi wyszedł, jestem przynajmniej poziom wyżej od tego co zakładałem i oznacza to, że od początku będę musiał się męczyć na wysokich jak na okres zimowy Watach. Powtarzanie testu nie ma sensu, robiłem go w warunkach laboratoryjnych po dokładnej konfiguracji i kalibracji trenażera. Byłem zmęczony po teście ale nie wyjechany na maksa ale swoje musiałem przekręcić na niskiej mocy, znowu nie umiałem zejść poniżej 140 Wat, tętno powoli spadało i dopiero w końcówce gdy udało się zbić moc do 80 Wat osiągnęło wartości jakie zwykle pojawiają się po treningach.

Kolejna próba wykorzystania aplikacji Bkool do treningu na trenażerze. Tym razem udało się dokładnie ustawić trenażer i nachylenie było bardziej realnie symulowane ale wciąż nie jest tak autentyczne jak na Zwifcie. Wybrałem niezbyt trudną trasę którą pokonałem szybciej niż się spodziewałem. Noga znowu całkiem nieźle kręciła mimo złego samopoczucia.

Lekki rozruch po weekendzie. Zredukowałem ilość ćwiczeń, serii i powtórzeń do minimum aby nabrać świeżości przed planowanym testem FTP.

Pierwszy cykl treningu przed kolejnym sezonem mam już za sobą. Mogę być z niego zadowolony bo pomimo wielu problemów z jakimi mierzyłem się w tym roku wystartowałem z wysokiego poziomu i udało się go kontynuować przez pierwsze tygodnie zaplanowanego treningu. Na tym etapie główny nacisk stawiam na ogólnorozwojówkę, jest to dla mnie ważne o tyle, że samym rowerem nie da się zbudować trwałej formy i przede wszystkim wytrzymać trudów całego sezonu. Moja dyspozycja w tym okresie była bardzo zmienna, od bardzo dobrych dni gdy bez problemu radziłem sobie nawet z wysokim obciążeniem treningowym po takie w których nie było sił na nic i z trudem realizowałem założenia treningowe. Czasu ostatnio mam bardzo mało, najważniejsze, że nie zapominam o odpoczynku i diecie więc jestem na właściwej drodze. Aby ruszyć z właściwym treningiem potrzebuję zrobić test bo ani stare strefy ani dopasowane według losowej wartości FTP nie pasują. Mój organizm całkiem nieźle reaguje na obciążenia, przez dłuższy czas był z tym problem więc powoli wracam na właściwą ścieżkę i wychodzę z marazmu w jakim tkwiłem przez ostatni rok.

Dłuższa sesja na trenażerze. Nie było dane pojeździć na zewnątrz ale jakoś dla mnie nie zrobiło to różnicy i po raz kolejny wszedłem do swojej jaskini treningowej. Coraz bardziej dogaduję się z Direto XR ale wciąż walczę z buntującym się organizmem i powoli godzę się z tym, że tak dobrze i stabilnie jak było przed zachorowaniem na Covid już w moim przypadku nie będzie. Nie zastanawiam się jednak nad tym co będzie za jakiś czas tylko skupiam się na tym co jest teraz. Przed trenażerem zrobiłem krótką rozgrzewkę ogólnorozwojową i dzięki temu od razu wskoczyłem na właściwe obroty. Trening jaki realizowałem był po prostu nudny, wytrzymałość tlenowa metodą ciągłą. Jedynym urozmaiceniem była jazda na stojąco którą praktykowałem przez minutę po każdych 20 minutach kręcenia na kadencji około 90. Z planowanych 2 godzin zrobiło się o 10 więcej ale jakoś mnie to nie zmartwiło. Na tym treningu skończył się dla mnie tydzień i prolog do cyklu jaki czeka mnie w grudniu i styczniu, przed wyjazdem na południe Europy.

Ponowny trening ogólnorozwojowy z takim samym nastawieniem jak poprzednio. Tym razem czułem się znacznie lepiej i mogłem dokładniej wykonywać ćwiczenia bo obciążenia było dokładnie takie samo a samopoczucie lepsze więc wydawało się, że te ćwiczenia wydawały się łatwiejsze co pozwalało lepiej przyłożyć się do pracy. Zrobiłem swoje i mogę już myśleć o wzroście obciążenia przed kolejnym treningiem.

Pierwszy z tych treningów jakich jeszcze nie robiłem, polegał on na mieszance stref mocy i kadencji w krótkich blokach powtórzeniowych. Na razie nie wchodziłem w wyższe strefy i dochodziłem ledwie do FTP ale było to męczące, ciągła zmiana przełożeń, często pozycji na rowerze, to ma mnie w pewnym sensie przygotować od bardziej agresywnej jazdy w terenie gdzie liczy się technika i zdolność to szybkiego podejmowania decyzji, korzyści to powinno przynieść także na szosie gdy zajdzie potrzeba jazdy w zmiennym tempie na różnych trasach. Nie miałem za dużo czasu na analizę i odpoczynek po treningu bo znowu trenowałem późnym wieczorem.